De Basis van ADR

Het ADR regelgevingskader dekt een breed spectrum aan gevaarlijke goederen, variërend van explosieve materialen en gassen tot ontvlambare vloeistoffen en radioactieve stoffen. Deze materialen worden ingedeeld in verschillende klassen op basis van het specifieke risico dat ze vormen, wat zorgt voor een gestandaardiseerde aanpak van het veilig vervoeren ervan.

Een van de sleutelaspecten van ADR is de vereiste van adequate etikettering en verpakking van gevaarlijke goederen. Dit zorgt ervoor dat alle betrokken partijen, waaronder de vervoerders, de hulpdiensten en het publiek, duidelijk geïnformeerd zijn over de aard van de materialen die worden vervoerd en de specifieke gevaren die ze met zich meebrengen.

 

ADR wegvervoer gevaarlijke stoffen

ADR is de afkorting van de Franse titel van het Europees verdrag betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg: “Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route”.

Dit verdrag is gesloten in de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties te Genève (Zwitserland) in 1957. Het verdrag trad in werking op 29 januari 1968. 39 landen zijn toegetreden tot het verdrag, waaronder België en Nederland. Nederland heeft het ADR opgenomen in het ADR, terwijl Belgie dat deed in het KB.